Ανθρωπιστική κρίση στο Αγαθονήσι λόγω οικονομικών μεταναστών 24 Ιουνίου 2009, 15:35 Δήμητρα Κόκκορη
Με «βόμβα» έτοιμη να εκραγεί μοιάζει η κατάσταση στο ακριτικό Αγαθονήσι. Οι 10 εθνοφύλακες του νησιού παρέδωσαν τα όπλα τους στον πρόεδρο της Κοινότητας, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να καταδείξουν το αδιέξοδο στο οποίο έχει φθάσει η συγκέντρωση οικονομικών μεταναστών που καταφθάνουν από την Τουρκία. Την περασμένη Πέμπτη, 193 άτομα από το Αφγανιστάν, την Παλαιστίνη και την Σομαλία εντοπίστηκαν σε βάρκες ανοικτά του Αγαθονησίου και προωθήθηκαν από το Λιμενικό στο νησί, όπου οι μόνιμοι κάτοικοι ανέρχονται σε 170. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά, 193 ψυχές, ζουν εδώ και πέντε ημέρες σε χωράφια, αγρούς, δρόμους, χωρίς «κεραμίδι» πάνω από τα κεφάλια τους, χωρίς κρατική μέριμνα, ιατρική φροντίδα και μίνιμουμ συνθήκες υγιεινής. Οι κάτοικοι τους προσφέρουν νερό, φαγητό και ρούχα, όπως κάνουν άλλωστε κάθε φορά όταν οικονομικοί μετανάστες εγκαταλείπονται από Τούρκους δουλεμπόρους στα ανοικτά του νησιού. Ο Κωνσταντίνος Κόττορος, εκπρόσωπος των Εθνοφυλάκων και γιος του προέδρου της Κοινότητας, εξηγεί στη «zougla.gr» πως δεν είναι η πρώτη φορά που κάτοικοι και οικονομικοί μετανάστες αναγκάζονται να συμβιώσουν στο ακριτικό νησί. Και εξηγεί γιατί οι Εθνοφύλακες παρέδωσαν το πρωί τα όπλα τους. Τώρα, όμως, η σταγόνα ξεχείλισε, αφού οι άνθρωποι που έρχονται από την Ανατολή για να προωθηθούν από τους σύγχρονους μηχανισμούς σκλαβοπάζαρου στην πλούσια Δύση, είναι περισσότεροι από τους κατοίκους του νησιού. Εξαιτίας των άθλιων συνθηκών διαβίωσής τους είναι φυσικό να αναγκάζονται καμιά φορά να κλέψουν... ακόμη και τα «χέρια» που τους φροντίζουν. Όπως καταγγέλλουν στη zougla.gr κάτοικοι του νησιού, αλλά και ο εκπρόσωπος των εθνοφυλάκων, τις τελευταίες ώρες κάποιοι λαθρομετανάστες άνοιξαν τα σπίτια τους, έκλεψαν ρούχα, τρόφιμα, σεντόνια, κουβέρτες, φτάνοντας στο σημείο ακόμη και να αφοδεύσουν στο πάτωμα ή να ουρήσουν στο ιερό της εκκλησίας του νησιού. «Δεν είμαστε ρατσιστές, αλλά θα μας αναγκάσουν να γίνουμε» δηλώνουν οι κάτοικοι και προειδοποιούν ότι το κακό δεν θα αργήσει να συμβεί. Χαρακτηριστική η περίπτωση της Ευρυδίκης Καρύδη, το σπίτι της οποίας μπήκε δύο φορές στο στόχαστρο οικονομικών μεταναστών. Είναι γνωστό ότι όπου δεν υπάρχει κρατική μέριμνα και δομές κυριαρχεί ο ρατσισμός. Αυτή την φράση συνηθίζουν να επαναλαμβάνουν μονότονα οι ειδικοί κοινωνιολόγοι, αλλά κανείς δεν τους ακούει. Τα λόγια τα παχιά της κυβερνητικής ρητορικής έρχονται εκ των υστέρων, για να καλύψουν την αδιαφορία του κράτους και των αρμοδίων να διαχειριστούν την κρίση αυτή. Το Αγαθονήσι είναι μία από αυτές τις περιπτώσεις.