Η ΜΕΘΟΔΟΣ «ΜΕΤΑΓΓΙΣΗΣ» ΣΤΟ ΧΡΕΟΣ 7 ΔΙΣ. ευρώ ΕΧΕΙ ΚΟΝΤΑ ΠΟΔΑΡΙΑ
7,3% το πραγματικό έλλειμμa
«Κάτω από το χαλί έκρυψε περίπου 7 δισ. ευρώ πέρυσι η κυβέρνηση, προκειμένου να μην εκτοξευτεί το έλλειμμα του Προϋπολογισμού στα κατόπιν απογραφής επίπεδα.
Φουριόζος έσπευσε στο Μαξίμου ο Γιάννης Παπαθανασίου, τη «δεινή θέση» του οποίου δήλωσε πως αντιλαμβάνεται η Λούκα Κατσέλη Βέβαια, παρά την προσπάθειά της αυτή, το έλλειμμα που θα ανακοινώσει ευθύς μετά το Πάσχα η Eurostat (στις 22 Απριλίου) θα έχει ξεφύγει στα επίπεδα του 4,5% του ΑΕΠ. Αν όμως το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης δεν είχε φορτώσει αυτά τα 7 δισ. ευρώ μόνο στο Χρέος, κατά την προσφιλή τακτική που είχαν ακολουθήσει οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, τότε το έλλειμμα του 2008 θα είχε εκτιναχθεί στο 7,3% του ΑΕΠ. Περίπου στα επίπεδα δηλαδή που το είχε οδηγήσει το 2004 ο πρώην υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης διά της απογραφής.
Εκαναν αυτό που κατήγγελλαν
Οπως φαίνεται από τα στοιχεία που περιέχονται στην έκθεση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Γ. Προβόπουλου, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κατέφυγε σε πρακτικές οι οποίες είχαν αποτελέσει την αιχμή του αντιπολιτευτικού της λόγου κατά την περίοδο διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, όταν υπουργός Οικονομικών ήταν ο Ν. Χριστοδουλάκης. Ο νυν υπουργός Οικονομίας Γ. Παπαθανασίου αλλά κυρίως ο προκάτοχός του Γ. Αλογοσκούφης, ο οποίος άλλωστε είχε την ευθύνη για τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής μέχρι τον Ιανουάριο του 2009, κατέφυγαν στην εύκολη λύση εξωραϊσμού της δημοσιονομικής κατάστασης, μεταφέροντας δαπάνες από τον Προϋπολογισμό στο Χρέος. Με τον τρόπο αυτό «παραφούσκωσαν» το Δημόσιο Χρέος, το οποίο φάνταζε ακίνδυνο μέχρι να ξεσπάσει η διεθνής κρίση, κατορθώνοντας να συγκρατήσουν τεχνηέντως το έλλειμμα. Γιατί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ στο έλλειμμα προσπαθεί να διαφυλάξει με θρησκευτική προσήλωση την απαρέγκλιτη τήρηση του ορίου 3%, έχει επιδείξει χαλαρή στάση στην εφαρμογή του κριτηρίου για το Χρέος.
Ο μύθος της «ισχυρής οικονομίας»
Αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής που ακολουθήθηκε από τις κυβερνήσεις των δύο μεγαλύτερων κομμάτων ήταν να παραμείνει το Δημόσιο Χρέος της χώρας τα τελευταία 15 χρόνια στο 99% περίπου του ΑΕΠ. Η «υπερχρέωση» της χώρας στη διάρκεια της περιόδου αυτής είχε υποεκτιμηθεί από τους κυβερνώντες, κυρίως μετά την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, οπότε και η ψευδαίσθηση του «φθηνού χρήματος», χάρη στη ραγδαία μείωση των επιτοκίων δανεισμού, καλλιέργησε τον μύθο της ισχυρής οικονομίας. Το Δημόσιο κάλυπτε τα ελλείμματά του με μεγάλη ευκολία και μικρό σχετικά κόστος, αδιαφορώντας για τη συσσώρευση του Χρέους, μέχρι που η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση εκτόξευσε το περιθώριο των ελληνικών ομολόγων στο 3% από το 0,20% που ήταν μέχρι τότε. Αντίστοιχες πιέσεις, σε μικρότερη όμως κλίμακα, δέχτηκαν και οι άλλες χώρες της Ε.Ε. με υψηλό χρέος όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία.
Οπως φαίνεται από τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος το 2008 οι προσαρμογές Χρέους - Ελλείμματος, δηλαδή δαπάνες ή ανάληψη υποχρεώσεων που ενώ δεν επηρεάζουν το έλλειμμα αυξάνουν το χρέος, άγγιξαν το 2,8% του ΑΕΠ (περίπου δηλαδή 7 δισ. ευρώ). Η αύξηση του Χρέους με τεχνητή συγκράτηση του ελλείμματος κορυφώθηκε πέρυσι, χρονιά που η δημοσιονομική διαχείριση έπεσε έξω τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και των δαπανών. Ετσι τις προηγούμενες χρονιές ο εξωραϊσμός του ελλείμματος εις βάρος του Χρέους είχε περιοριστεί στο 0,9% του ΑΕΠ το 2004, 1,2% το 2005, 1,5% το 2006 και 1,9% το 2007.
Ομως δεν είναι μόνο το εσωτερικό Δημόσιο Χρέος η μοναδική εστία απειλής για την ελληνική οικονομία, η οποία για πολλά χρόνια θεωρούνταν «κατασβεσμένη» και ξαφνικά αναζωπυρώθηκε. Αντίστοιχους κινδύνους κρύβει και η εξάρτηση της οικονομίας από τα ξένα κεφάλαια. Η αρνητική επενδυτική θέση του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, που αποτυπώνει τις υποχρεώσεις τους σε δανειστές και μετόχους του εξωτερικού, από το 43,4% του ΑΕΠ το 2000 σχεδόν διπλασιάστηκε στο 76% του ΑΕΠ πέρυσι. *